شعر ماه مرداد 1402

کاروان منزل آخر نرسیده است هنوز

قصه ی بی سری ات سر نرسیده است هنوز

در کجا بود که بر منبر نی می خواندی؟

سر به مهمانی دختر نرسیده است هنوز

دست شد مانع وصل تن تو با شمشیر

اذن میدان به کبوتر نرسیده است هنوز

زهر این واقعه تا عمق جگر ریشه زده است

غربتت هم به برادر نرسیده است هنوز

دست و انگشتر و خاکستر و گرمای تنور

روضه تا کوچه و تا در نرسیده است هنوز

هرکسی لایق همراهی این قافله نیست!

هرکه جامانده به باور نرسیده است هنوز

برگی از دفتر تاریخ پراز خون تو شد

این حکایت نه، به آخر نرسیده است هنوز